"Surmenage"

Acht maanden is Boris nu onder behandeling. Maanden van veel spanning die voorbij zijn gegaan in, of dankzij, de "overleef-modus". Dat dat zwaar was, voelde ik wel, maar het leek ook te wennen. Drie weken geleden begon de stress zijn tol te eisen. Ik voelde me mentaal en fysiek helemaal uitgeput. Had hartkloppingen, 'opvliegers', was vaak langdurig duizelig en kon van slapte en vermoeidheid letterlijk niet meer op mijn benen staan.
Bloeduitslagen waren gelukkig in orde, maar ook de huisarts zag dat ik er beroerd aan toe was. Sindsdien ben ik onder begeleiding van een psycholoog ontspanningsoefeningen gaan doen die me mentaal al gauw een stuk rustiger maakten. Fysiek bleek dat ruimte te geven voor nog meer klachten. De begeleiding is uitgebreid naar een osteopaat en een orthomoleculair arts. En hoewel het misschien gek klinkt, ben ik echt blij nu wat ruimte te hebben om op alle vlakken met mijn eigen gezondheid bezig te zijn. Ik ben optimistisch over het herstel van deze 'surmenage' (zoals de arbo-arts het noemde) , al zal het enige tijd vragen. Diezelfde arbo-arts raadde mij aan om lekker naar de sauna te gaan, te zwemmen, kortom, om de komende weken tijd en rust voor mezelf te creëren.