Elke keer als Boris de vinblastine in het ziekenhuis kreeg, luidde dat ook de start in van 5 dagen driemaal daags prednison. Dat resulteerde in een Boris die aan alle kanten strak stond. Lachen werd overdreven lachen, huilen werd heel hard gillen, een kleine teleurstelling werd een grote mislukking.. Een en al onrust. Moeheid werd overstemd door onrust. Kort lontje. Intensief. Dat waren die dagen zeker.
Gelukkig kan ik bovenstaande nu in de verleden tijd schrijven, want over een kleine tien minuten krijgt hij, volgens protocol, zijn laatste dosis prednison. Nog een paar daagjes 'afkicken' en dan komt er al weer wat meer rust in dat lijfje..
skip to main |
skip to sidebar
Boris destijds (mei 2007)
Waarom deze blog
Op 21 mei 2007 ging Boris (3-12-2006) naar de poli dermatologie van Meander MC Baarn. Aanleiding was een sterk groeiend aantal vlekjes op z'n lichaam in combinatie met langdurige verhoging/koorts. 24 uur later was een multi-systeem variant van het zeldzame Langerhans cel histiocytose (LCH) gediagnosticeerd en werd hij met spoed opgenomen in het WKZ te Utrecht, verpleegafdeling Giraf (hematologie en immunologie). Huid, milt, lever, longen en schedel bleken getroffen en Boris ging meteen aan de chemotherapie. In juni 2008 was dit voltooid. Boris wordt nu elke drie maanden gecontroleerd.
Boris' ouders kun je mailen via pieter.danielle@gmail.com.
Boris' ouders kun je mailen via pieter.danielle@gmail.com.