Kleine operatie

Morgen wordt bij Boris de port-a-cath operatief verwijderd. Ook zal er tijdens dezelfde narcose een CT-scan worden gemaakt van de longen (eindmeting).

Los van de intake bij anesthesie, zijn we sinds 9 mei niet meer in het WKZ geweest. We beginnen het nu dus te merken dat we uit die cyclus van iedere-3-weken-ziekenhuis zijn. Dat alleen al brengt veel rust. En natuurlijk hoeven we Boris geen chemo meer toe te dienen.

Boris is de laatste tijd wat ongedurig en tegelijkertijd ook blij. Of dit samenhangt met het stoppen van de medicijnen weten we niet. Het kan ook een gewoon "ontwikkelings-sprongetje" zijn. Praten in verstaanbare woorden doet hij nog niet en misschien zit dat hem dwars, maar zijn klank-repertoire en intonatie is weer een stuk uitgebreid! Verder is Boris heel erg enthousiast over van alles en nog wat. Een paard in de wei, honden, een vrachtauto, alles wordt begroet met een overweldigend blij 'Ja!!'

Zelf ben ik twee weken geleden weer begonnen met werken en dat vind ik fijn. Ik voel me stukken beter en rustiger dan tijdens het dieptepunt in februari/maart van dit jaar. Ik kan zonder angst of gejaagdheid genieten van de momenten van rust en geluk, met zijn tweeën, en met onze heerlijke Mila en Boris. Ik heb er dus steeds meer vertrouwen in dat de weg terug naar boven zich gestaag zal voortzetten!