Boris heeft de operatie gisteren goed doorstaan.
Op de afdeling Jumbo was het heel rustig waardoor Boris op de gang eindeloos met allerlei auto's en tractoren kon spelen. Wat was hij er lekker druk mee. En maar lopen en duwen aan die tractor. Die afleiding was fijn. Hij had nauwelijks moeite om zo lang nuchter te blijven (ondanks het dikke uur 'vertraging' dat er toch ook op zo'n rustige dag nog was).
Wit operatiejasje aan, Beer mee, speen in en bij papa op de arm naar de afdeling radiologie voor de CT-scan. Boris mocht op het bed zitten waar de drie groene vrouwelijke jassen lief en glimlachend tegen hem praatten. Er was daar veel te zien in die ruimte, maar dat rode lampje (saturatie-meter) aan zijn vingertje was het meest intrigerend. Met Beer stevig in de hand kreeg hij een kapje over zijn neus en mond voor de narcose. Heel eventjes tegenstribbelen en weg was ie.
Na de CT-scan volgde direct het verwijderen van de port-a-cath wat allemaal heel soepeltjes ging. Op de Dromedaris uitslaapkamer bleef hij nog lang in slaap en na een fruitpotje en een halve banaan mochten we weer naar huis.
Na het avondeten rende hij al weer vrolijk door de kamer samen met Mila. Ongelooflijk hoe snel hij herstelt. Vandaag was hij misschien nog iets vermoeider dan normaal, maar wat een ondernemingslust en vrolijkheid weer! De port-a-cath bewaren we in een doorzichtig potje als een soort van trofee. Het is toch weer een mooie overwinning.
De uitslag van de CT-scan horen we waarschijnlijk 30 juni als we de eerste poli-afspraak hebben met zijn behandelend hematoloog.
