Gisteren heeft Boris de laatste reguliere controle gehad bij dokter Versluys op de poli hematologie. Vanaf mei 2012 (5 jaar na het begin van de therapie) gaat hij naar de LATER poli voor zorg, registratie en onderzoek naar de late effecten van de gevolgde therapie. Boris' bloed heeft dit keer zijn eerdere record van Hb 7,8 geëvenaard en dat terwijl hij de laatste tijd heel erg moe is. Versluys merkt op, dat grappig genoeg zijn Hb de vorige keer stukken lager was, terwijl hij toen wel goed fit was. De Hb-waarde zegt dus niet altijd wat over de vermoeidheid. Bij het lichamelijke onderzoek heeft Versluys zijn organen goed bevoeld. De laatste tijd zei Boris dat hij pijn had als je hem op een bepaalde manier vasthield. Gelukkig blijken de organen normaal te voelen. Ook zijn benen worden weer gecontroleerd, want ook daar klaagt hij regelmatig over, maar er valt niets te zien. Gelukkig maar!
"Dat is dan toch wel een bijzonder moment, de laatste keer op de poli hematologie," zegt Versluys aan het eind van het consult. Terwijl Boris op de grond half zingend half neuriënd met een vrachtauto speelt, zegt ze: "Moet je hem nu eens zien. Niemand zou toch denken dat hij zo ernstig ziek is geweest.. Het gaat echt heel goed met hem, helemaal als je bedenkt hoe slecht hij zich presenteerde bijna 4,5 jaar geleden!"
Dat zij, als ervaren specialist, dat nu weer zo enthousiast zegt, ontroert me en ook Pieter is later per sms ontroerd. Wat een geweldig nieuws!
